हाम्रा डाँडापाखामा पहिल्यै मूल्यवान उत्पादनहरू छन्।
यहाँ उत्पादन हुने वस्तुहरू:
- चिराइतो, टिमुर, कुरिलो, पाखनबेदजस्ता औषधिजन्य जडीबुटी
- आलु, कोदो, मकै
- नदी किनार क्षेत्रका दूध, खसी–बाख्रा र तरकारी
अहिलेका समस्याहरू:
- उत्पादन काँचो अवस्थामा कम मूल्यमा बेचिनु
- बिचौलियाले किसानभन्दा बढी फाइदा लिनु
- वनसम्बन्धी नियमहरू जटिल र अन्योलपूर्ण हुनु
नीति परिवर्तनको सरल अर्थ
सामुदायिक वन भनेको स्थानीय समुदायले आफैंले संरक्षण र व्यवस्थापन गर्ने वन हो।
तर हालका नियमहरूले वन जोगाउने मानिसलाई नै त्यसबाट आम्दानी गर्न गाह्रो बनाएका छन्।
सांसदको रूपमा म राष्ट्रिय वन नीतिमा यस्तो परिवर्तनका लागि पहल गर्नेछुः
- सामुदायिक स्वीकृतिसहित जडीबुटी संकलन गर्नेले कानुनी रूपमा बेच्न पाउने
- समुदायले मिलेर जडीबुटी सुकाउने, प्रशोधन गर्ने र बजारमा पठाउने व्यवस्था
- सरकारी निकायले दण्ड दिनेभन्दा पनि नियम पालना गर्न सहयोग गर्ने
यसको अर्थ सरल छः
यदि तपाईंले वन जोगाउनुहुन्छ भने,
त्यसबाट सुरक्षित र कानुनी रूपमा आम्दानी गर्ने अधिकार पनि तपाईंको हुनुपर्छ।
हाम्रो क्षेत्रमा के गरिनेछ
- किस्पाङ–म्यागाङ क्षेत्रमा जडीबुटी सुकाउने र प्रशोधन केन्द्र
- बिदुरमा संकलन र भण्डारण केन्द्र
- खेती र वन क्षेत्रलाई बिदुर तथा बजारसँग जोड्ने सडक र पहुँच मार्ग
- काठमाडौँ र अन्य सहरका खरिदकर्तासँग सिधा सम्पर्क
परिणाम:
- गाउँमै राम्रो मूल्य
- ढुवानी, प्रशोधन र व्यापारमा रोजगारी
- रोजगारीका लागि विदेश जानुपर्ने बाध्यता घट्ने
“जवाफदेही सुशासन, समान अवसर, श्रमिक र नागरिकको सुरक्षा, र समुदायको आवाजअनुसारको विकास भएको न्यायपूर्ण, सक्षम र समृद्ध नुवाकोट।”
अब उज्यालो बाटो। अब जिम्मेवार नेतृत्व।
हाम्रो निर्वाचन चिन्ह
